En son 2015'in kapanışına doğru hazırladığım ‘yıl sonu’ listesinin ikincisini 2016'da fırsat bulup hazırlayamamıştım. Uzun zamandır blogda yazmaya ara verdiğim halde, toplama bir listenin vaktinin geldiğini düşündüğümden 2017'yi pas geçmeyi istemedim. Bu yılın müzikal açıdan bir önceki yıla nazaran daha parlak, daha verimli geçmesi de beni bu listeyi hazırlamaya teşvik etti bir bakıma. Tür açısından ayrım yapmadığım kişisel en iyiler listemi, 'Ocak ayının başı - Temmuz'un ilk günleri' zaman dilimi arasında yayınlanan albümlerle sınırlı tuttum. Aralık ayında yılın diğer yarısı için yeni bir liste daha gelecek. Bu yıl yayınlanır mı bilmem ama Björk'ün yeni albümünü duyurması ciddi anlamda heyecan yaratırken, yakında Susanne Sundfor, Zola Jesus ve Chelsea Wolfe'un yeni albümlerini dinleyeceğimizi kesin olarak biliyoruz. Yani yılın ikinci yarısına ait liste, kadın vokal geçidi olabilir, şimdiden söyleyeyim!
İşte, geri sayımla ilerleyen, yılın ilk yarısının en iyi 15 (aslında 16) albümü listesi. Keyifli okumalar!
15-b) Visible Cloaks - Reassemblage
Ambient müziğin, mikro sanal seslerle örülü mistik Uzak Doğu ezgileri ve New Age ile tanışması. “Reassemblage”, ‘geleneksel’ ile ‘vaporwave dokusu’nu birleştirirken, deneysel, kurgusal ve boşluklara yer veren ses dalgaları oluşturuyor. Bir benzerini bulmak zor. Ama herkese göre olmadığını da belirtelim.
Kilit Parçalar: Mask, Wintergreen, Mimesis, Valve
15-a) William Basinski - A Shadow in Time
"The Disintegration Loops" serisininin yaratıcısı olan William Basinski, döngülerle hayat bulan minimal kompozisyonlarına yeni bir halka daha ekliyor. Bu ambient kayıt, ustanın en özel eserlerinden biri. “A Shadow in Time” ve “For David Robert Jones” (David Bowie ve Low albümüne göndermeler içeren bir parça) adlarının verildiği iki kısımdan oluşan albümün yapım sürecinde Voyetra-8 synthesizer ve eski kasetler kullanılmış.
Kilit Parça: A Shadow in Time
14) Blanck Mass - World Eater
Fuck Buttons üyesi Benjamin John Power, yeni solo albümü "World Eater"da, IDM, tekno ve endüstriyel müziği post-modern bir potada eritirken 2017’nin en sersemletici elektronik kaydını ortaya çıkardı. İlk dinleyişte The Prodigy dinamizmini akla getiren albüm her anıyla adrenalin salgıladığı gibi, prodüksiyonuyla da birinci sınıf bir mühendislik ürünü aslında.
Kilit Parçalar: Silent Treatment, Please, Rhesus Negative
13) HAIM - Something to Tell You
Haim, ilk albüm "Days Are Gone"nun üstüne bir şeyler ekleyip daha da iyisini üretmek yerine farklı bir yola saptı. Bu da ilk albümün düzeyine ulaşamasa da genel anlamda tatmin edici bir çalışmayla karşılaştırdı bizi. Dinleyeni sürükleyen melodiler ve kulak pasını silen vokallerle, 70’ler ve 80’lerden beslenen, retro etkilerle örülü plastik pop-rock evrenine kendi yorumlarını kattılar Haim kardeşler.
Kilit Parçalar: Something to Tell You, Walking Away, Nothing's Wrong, Night So Long
12) Kendrick Lamar - DAMN.
Kendi alanındaki yükselişine günden güne tanık olduğumuz Kendrick Lamar, yılın en çok konuşulan hip-hop albümüne imza attı. Tam anlamıyla doping hissiyatı veren bir albüm bu. Baştan sona kendinden emin bir biçimde akan “DAMN.”, parçaların dinamik ve soft altyapıları ve pop rap söz tasarımları ile 2015 tarihli “To Pimp a Butterfly”dan daha derli toplu bir iş olarak tınlıyor.
Kilit Parçalar: GOD., LOYALTY., HUMBLE., ELEMENT.
11) Lorde - Melodrama
İlk albümü “Pure Heroine”nin ardından 4 yıl ara veren Lorde, biraz ters köşe yapan bir albüme imza attı bu sene. Ters köşe derken, düzenlemelerdeki kimi ilginçliklerden ve önceki albüme nazaran altyapıların electro-pop yönünün belirgin biçimde ağır basmasından bahsediyorum. Belki muazzam bir albüm yok karşımızda. Fakat, pop müzik sound’unda kalite arayanların genelde eli boş döndüğü bu günlerde epey taze tınlıyor “Melodrama”. Bu açıdan eli yüzü düzgün, iyi bir pop albümü olarak listede yer almayı hak etti.
Özellikle “Sober”ın zincirleme akan sözleri ve melodisi akılda kalıcı. Lorde’un, “Writer in The Dark”ın nakaratındaki vokalleri de epey şaşırtıyor. Olağanüstü bir vokal performansı olduğunu iddia etmiyorum fakat Lorde'un diğer vokal performanslarından birçok yönden ayrılıyor. Müzisyen, "I am my mother's child, I'll love you 'til my breathing stops, I'll love you 'til you call the cops on me" sözlerini zihnimize kazıyor adeta. "Liability" ise vasat bir piyano ballad’ından öte bir şarkı değil. Art-pop havası verilmeye çalışılmış ama sonuca ulaşılamamış gibi duran “Liability (Reprise)” ve “Sober II (Melodrama)” ikilisi de albümün eksi hanesine yazılan işler bana kalırsa. Sürelerinin kısa tutulması yerinde bir karar olmuş. Son olarak, "The Louvre", “Supercut” ve “Hard Feelings/Loveless”, albümü sırtlayan ve ışıklarıyla Lorde'un pop starlığını aydınlatan parçalar.
Kilit Parçalar: The Louvre, Sober, Writer in The Dark, Hard Feelings/Loveless
10) Bing & Ruth - No Home of the Mind
Piyanist David Moore'un önderliğindeki Bing & Ruth topluluğundan, minimalist, ambient ve drone müziğin modern-klasik öğelerle ilmek ilmek işlendiği melankolik bir eser. Bu avangart çalışmanın Brian Eno’nun stili kadar Philip Glass'ın müziğiyle de bir bağı var.
Kilit Parçalar: The How Of It Sped, Flat Line / Peak Color, Starwood Choker, Chonchos
9) Benjamin Booker - Witness
Genç müzisyen Benjamin Booker’ın ikinci stüdyo albümü, 32 dakikalık süresiyle mütevazı bir görünüme sahip. Bu küçük albümde Booker, karakteristik sesiyle güçlü liriklere kulak vermemizi sağlarken, blues, soul ve garage arasında gezinen parçaların atmosferi de ‘geçmişin soluğu’ndan belli başlı imgeleri yanı başımıza getiriyor. Kullanılan yaylılarla devleşen “Believe” isimli parçanın albümün en iyisi olduğunu iliştirelim.
Kilit Parçalar: Believe, Witness, Carry, Motivation
8) Austra - Future Politics
Katie Stelmanis’in başı çektiği Kanadalı synthpop grubu Austra’nın üyelerinin kendi hayat görüşlerini günümüze bakış atarak yansıttıkları mini-manifestoları hiç de yabana atılacak bir iş değildi. Chill-out ve New Age arasında gidip gelen, duru opera-vokalli “Beyond A Mortal”, downtempo ilerleyen “I'm A Monster” ve “Gaia”, derin lirikleriyle ilgiyi sonuna kadar hak eden parçalardı.
Kilit Parçalar: Utopia, I'm A Monster, Beyond A Mortal, I Love You More Than You Love Yourself
7) SZA - Ctrl
“Ctrl”, SZA diye tanıdığımız Solana Imani Rowe'un ilk stüdyo albümü. Başlangıç ve kapanış parçalarını gitarın sadeliğine emanet eden "Ctrl", geriye kalan birbirinden sağlam 12 parçayla son yılların en tatmin edici çağdaş R&B albümlerinden biri olmakta zorlanmadı. “Prom”, bağımlılık yapabilir, dikkat!
Kilit Parçalar: Prom, Pretty Little Birds, The Weekend, Broken Clocks
6) Vince Staples - Big Fish Theory
Kanye West’in müzik dünyasında ciddi anlamda iz bırakan “Yeezus” albümü, modern elektronik sound’un hakimiyeti altındaki parçalarla sadece hip-hop değil daha fazlasını sunmuştu dinleyiciye. Vince Staples da “Yeezus”un açtığı yoldan ilerliyor. “Big Fish Theory”de altyapılar, rap bölümlere hizmet eden bir arka plan hizmeti görmekten çok vokal bölümleriyle eşdeğer biçimde ilerliyor. Staples’ın rapçi kimliği layıkıyla görevini yerine getirirken, bir yandan da yapılmış en atmosferik hip-hop albümüyle karşılaşıyoruz.
5) Fleet Foxes - Crack-Up
Amerikalı folk müzik oluşumu Fleet Foxes’ın üçüncü uzun albümü "Crack-Up", enstrümanların olağanüstü harmonisinin yardımıyla şiirle iç içe geçen pastoral bir dünya yaratıyor. Şarkıların kendi içlerindeki yoğun ve değişken yapıları kadar, Robin Pecknold'ın incelikli vokali de albümü yılın en özel işlerinin arasına ekliyor.
Kilit Parçalar: I Am All That I Need / Arroyo Seco / Thumbprint Scar, Third Of May / Odaigahara, I Should See Memphis
4) Sampha - Process
Sampha’nın “Process”i ile tanışın: Tamamı titizlikle kurgulanmış elektronik ses kuşağı, soul vokali ve melodilerinden beslenen, R&B’den faydalanmayı da ihmal etmeyen bir stil. Şarkıların sözlerinde Sampha’nın özel yaşamından izler görebileceğimiz “Process”, daha ilk albümde farkını ortaya koyan bir müzisyenin ayak seslerini duyuruyor.
Kilit Parçalar: Kora Sings, Blood On Me, Under, Timmy's Prayer
3) Gas - Narkopop
Deneyimli Alman müzisyen Wolfgang Voigt, minimal tekno seslere de yer veren ambient müziğini hipnotize edici notalara dökerken, dinleyenden tam konsantrasyon isteyen derinlikli bir atmosfer yaratıyor. Yılın en çarpıcı sound’una hazır olun!
Kilit Parçalar: Narkopop 4, 5, 8, 10
2) Thundercat - Drunk
İlk iki albümüyle dikkatleri üzerine çeken Thundercat'ın “Drunk”ı tekrar tekrar dinlenecek bir çalışma. 23 parça içeren albümünde parça sürelerini fazla uzun tutmayan müzisyen, daha çok ‘kısa kesitler’ yaratmayı tercih etmiş. Neo-soul, elektronik etkileşimli jazz ve funk’ın benzersiz ve yenilikçi harmanından oluşan albüm, fütüristik sound’uyla karşı konulamaz bir güzelliğe sahip.
Kilit Parçalar: Friend Zone, Jethro, Inferno, Bus In These Streets, Captan Stupido
1) Perfume Genius - No Shape
Mike Hadreas'ın “Too Bright”tan üç yıl sonra yayınladığı albüm, müzisyenin söz yazarlığı ve parçalardaki tema tercihleri konusunda kendini ispatlaması bir yana, içinde barındırdığı çeşitli müzik stillerini hayranlık uyandıran bir üslupla buluşturmasıyla da önem arz ediyor. Albümü dinlerken, Hadreas’ın bir ‘sanatsal patlama yaşayan müzisyen kimliği’yle el sıkıştığını düşünebilirsiniz.
İlk iki albümüyle dikkatleri üzerine çeken Thundercat'ın “Drunk”ı tekrar tekrar dinlenecek bir çalışma. 23 parça içeren albümünde parça sürelerini fazla uzun tutmayan müzisyen, daha çok ‘kısa kesitler’ yaratmayı tercih etmiş. Neo-soul, elektronik etkileşimli jazz ve funk’ın benzersiz ve yenilikçi harmanından oluşan albüm, fütüristik sound’uyla karşı konulamaz bir güzelliğe sahip.
Kilit Parçalar: Friend Zone, Jethro, Inferno, Bus In These Streets, Captan Stupido
1) Perfume Genius - No Shape
Mike Hadreas'ın “Too Bright”tan üç yıl sonra yayınladığı albüm, müzisyenin söz yazarlığı ve parçalardaki tema tercihleri konusunda kendini ispatlaması bir yana, içinde barındırdığı çeşitli müzik stillerini hayranlık uyandıran bir üslupla buluşturmasıyla da önem arz ediyor. Albümü dinlerken, Hadreas’ın bir ‘sanatsal patlama yaşayan müzisyen kimliği’yle el sıkıştığını düşünebilirsiniz.
Kate Bush referanslı “Wreath” ve iki numaralı parça “Slip Away”, ethereal wave ezgileriyle albümün en özgün çalışmaları olarak başı çekerken, “Otherside” ve “Alan”da ambient’e , “Die 4 You”da trip-hop ve jazz’a selam veriliyor. “No Shape”, zaman zaman bir kabarenin gösterişiyle sarıp sarmalanırken, zaman zaman da önceki albümün lokomotifi “Queen”in indie rock ve art-pop havasıyla dolup taşıyor.
Kilit Parçalar: Wreath, Choir, Otherside, Slip Away
Kilit Parçalar: Wreath, Choir, Otherside, Slip Away
Yorumlar
Yorum Gönder