Şiir: Çelenk

Yazar: Ali Furkan Çalışkan

Çocukken ziyaret ettiğin anılar,
Ardı ardına yığılmış bedenler,
Zihninden taşıyor
Parçacıklardan dışarı doğru akıyor.

Asırlardır hayır diyememenin dışavurumu,
Fokurduyor
Delikleri tıkıyor, baskı yapıyor.

Babanın mezarının boş çelengi
Ruhunu körelten cenaze dinletisi
Doğdu ve hayal kırıklıklarıyla öldü.
Kurak mevsimlerde düşe kalka emeklemeler
Diz ve dirsek yaraları.

Kabul edememenin, zoraki-farkındalığın,
Uzaklardan doğum sancılarının kuruntuları.
Kaynağına yöneliş
Akciğerlerini tıkıyor tamamen, baskı yapıyor.

Anılarından ona bir yuva yap
Besle onu, mahrem koridorlarında.
Soluk alıyor, çıkarıyor, ıkınıyorsun
Vücut sıvılarından bir enkaz doğuyor
Ucube o, tam bir hilkat garibesi
Kabul edilemez.

Kısır döngüye hapsolmuş
Her daim aynılığın ağır yükü
Vicdansızlığı
Açık saçık kabusların rehaveti
Volkan taşıyor, demiri mazgala sürttüler
Acıdan evrilen.
Ters etki yapıyor, tepiyor.

Eciş bücüş doğan,
Bu seferki kabul edilemez.

 
(Bu şiirin kopyalanması veya herhangi bir yerde yayımlanması yasaktır.)
İletişim: alicalliskann@hotmail.com