⭐⭐⭐⭐☆
Sam Raimi'nin filmografisine baktığımızda, çizgi roman uyarlaması aksiyonlardan fantastiğe, western'den korkuya, her filminde bir başka türe el atmayı seven bir yönetmenle karşılaşıyoruz. Yeni filmi "Send Help"le ise, "Evil Dead" ve "Drag Me to Hell" gibi akılda kalıcı işleri kazandırdığı ve en başarılı olduğu korku-gerilim türüne yeni bir halka ekliyor. Film, "Drag Me To Hell"in o yer yer absürd ve grotesk olmaktan çekinmeyen atmosferini sıkça hatırlatan anlara sahip ve en az onun kadar seyir zevki yüksek bir film.
"Send Help", ilk bakışta Robert Zemeckis'in "Cast Away"ini andıran bir öyküye sahip: iki ana karakter, Linda ve Bradley, yolculuk ettikleri uçak arızalanıp denizin dibini boyluyayınca kendilerini ıssız bir adada yaşam savaşı verirken buluyorlar. Ama burada asıl tehlike adanın kendi atmosferi ve doğasından gelmiyor; filmin gerilim dinamikleri, 'inir bozucu patron Bradley ve nefret ettiği personeli Linda arasındaki, filmin açılış sahnesinde bize gösterilen sorunlu ilişkiden doğuyor.
Hak ettiği terfiyi şirketin yeni patronu Bradley'den alamayan Linda'nın, adada sıkışıp kaldıkları vakit ona karşı nasıl bir atakta bulunacağı seyirciyi finale kadar ayakta tutuyor. Ama filmin sürprizleri sadece, açılışta iş ortamında görmezden gelinen ve iyi bir insan olarak seyirciye sunulan Linda'nın, adada kısılıp kaldığı süre içerisinde 'neye dönüşeceği' üzerine duyulan merak üzerine sınırlı kalmıyor. Genç, kendini beğenmiş, tam bir zengin züppe olarak çizilen Bradley karakterinin oyunları da hikayede beklenmedik anlarda sivrilen uçlarını gösteriyor.
Sam Raimi'nin "Evil Dead" ve "Drag me to Hell"in sahip olduğu ve sevdiğimiz tonu burada da yakaladığını görmek oldukça memnun edici; film zaman zaman oldukça absürd olabilen ve kana bulanmaya da çekinmeyen grotesk gore anlara sahip; özellikle Linda'nın bir yaban domuzuyla yaptığı o dövüş sahnesi veya finale doğru çıkagelen, iki karakterin ormandaki kavga sahnesi görmeye değer anlar. İlk yarıdaki uçak kazası sahnesi ise müthiş; filmin büyük perdede görülmesi için başka bir sebep.
Oyunculardan Dylan O'Brien akılda kalıcı bir performans çizerken, Rachel McAdams'ın ilk defa bu kadar formunda olduğunu söylemek gerek. Belki de Linda karakteriyle kariyerinin en iyi performansını veriyor aktris. Danny Elfman'ın müziği ise, burada öyküdeki tekinsiz tonu büyük oranda destekliyor.
Yorumlar
Yorum Gönder